2 De Inwijding

Ontwaken, ontdekken, onthouden, vertrouwen en de reis van de hoofdrolspeelster.

Er bestaat een eeuwenoud pad voor de mens, om je vrijheid en jezelf te vinden. Een manier om te genezen, heel te worden en te ontdekken wie je bent, waar je bent en waarom. Vanaf onze eerste ontwaking creëren we al ceremonies van openbaringen en worden we ingewijd tot de mysteries die recht voor onze neus zijn verborgen.

Isis en Osiris, Persephone en Demeter, Inanna, Dionysus, Odin en Moeder Aarde hebben het pad voor ons vrijgemaakt. Een enkele tarwestengel, een bloem, een druif; de wijsheid die ons ooit begeleidde, maar die we verborgen hebben met geheimen en symbolen, en waarvan we de betekenis zijn vergeten. We zijn de weg vergeten, ook al is die er nog steeds. Het pad is net zo uniek als degene die hem bewandelt, maar het leidt naar hetzelfde heilige landschap als altijd. Het pad leidt de weg naar huis.

De bomen bewegen en ademen. Vogels zingen vanaf hun takken terwijl de bladeren dansen. De Pelgrim knielt neer bij een beekje om te drinken en haar handen te wassen. Ze ziet haar eigen reflectie in het water in haar handen. Een teken van haar zoektocht hangt aan haar nek, vijf lege lekken die wachten om gevuld te worden met zaadjes. Een kraai plukt aan haar hoed, twee vossen spelen en trekken aan haar rugzak en een das neemt haar verleden mee.

Het pad leidt naar beneden, tot onder het aardoppervlak, en naar de kern van haar ziel. Degenen die wijs worden, dalen vrijwillig af, klaar om uit elkaar gehaald te worden om weer gemaakt te worden. Het is tijd voor de verlichting, voor de zuivering van het onechte en ongewilde, voor de scheiding van jezelf en je heilige zelf in het bovennatuurlijke dat je omringt en je roept. Het is tijd om te sterven om opnieuw geboren te worden.

De Pelgrim vertrouwt in wat haar begeleidt en ze bereidt zich voor. Ze weet dat de tijd aandringt waarin ze opstijgt en de magie en het goud draagt die ze heeft ontdekt, wetende dat ze geliefd is en wordt beschermd door de bron waaruit ze is ontstaan.

Raad

Wat ligt er achter jou? Wat draag jij met je mee? Wat moet jij uitpakken? Achterlaten? Je wordt ingewijd tot het leven en als die reis begint, dan moet je jezelf voorbereiden op een leven dat niet bepaald wordt door je sociale interacties of het geconditioneerd denken van je familie. Je moet je angsten en twijfels onder ogen komen, je schaduwen en je ‘donkere’ kant. Je moet je losmaken van wat je tegenhoudt. Het is lastig, maar het maakt je wel gelukkig. De reis begint met één stap, een sprong in het diepe met het vertrouwen dat het oude wegvalt en iets nieuws, oprechts en prachtigs ervoor in de plaats komt. Spring in het water, in de grot en in je nieuwe leven. Je leert nieuwe dingen als je jezelf ervoor openstelt.