7 De Voorouder

Familie, nalatenschap, patronen, verleden trauma, vergeven, dankbaarheid en voorouderlijke zegeningen.

Hoeveel zilveren connecties heb jij in het leven? Ze ontstaan uit je hart en vormen een pad vol beloftes die schitteren als een luchtspiegeling van de toekomst en dan verdwijnen. Is het doel van de Pelgrim maar een illusie? Is ze een doodlopende weg in gelopen die is ontstaan door haar ongeziene verleden? Of heeft ze de wijsheid gevonden om haar weg te vervolgen?

Spinnenwebben binden de Pelgrim vast aan degenen die het pad voor haar hebben bewandeld. Grootmoeder, grootvader, generaties die er niet meer zijn trekken, fluisteren en geven advies. Verhalen over het verleden leven in het heden en voorspellen de toekomst. Het pad van de Pelgrim loopt verder en draait vervolgens om, gemarkeerd met druppels bloed door scherpe doornen van voorouderlijke patronen. Elke generatie erft de wonden van de voorouders. Dromen worden bepaald door geconditioneerd denken en verlangens zijn gewikkeld in rozen die lang geleden zijn geplant. De rozen prikken, maar ruiken in de lucht ook naar een belofte en potentie.

De Pelgrim doet een beroep op Hekate Phosphoros, godin en gids van de onderwereld. Ze bidt naar haar voorouders om haar door het donker te begeleiden, naar het goud. Een voorouder hoort haar gebeden en geeft antwoord, want zij kent de magie en deelt die met alle liefde. Er schuilt een wonder in de vloek van de familie. De brandende fakkel wordt hooggehouden. De sleutel voor een eeuwenoude kerker bevindt zich in de cel. De Pelgrim houdt de fakkel hoog en eert haar voorgangers. Zij zijn de reden dat ze hier is. De deur zwaait open, een pad verschijnt en ze stapt de wereld in met een schat.

De voorouder eerde haar:

Het verleden is geen last, het is een geschenk van de mensen die jou voor zijn gegaan en jou naar deze dag hebben gebracht. Aanvaard hun zegening en vergeef de rest. Je bent vrij om te zijn wie je moet zijn en om je eigen leven te creëren. Maak jouw magie.

Raad

De voorouder verschijnt om de volgende vraag te stellen: ‘Waarom ben je hier?’ Misschien laat je het leven gewoon aan je voorbijgaan. Het is tijd om jezelf het volgende af te vragen: ‘Welke kant wil ik nu op?’ Als je de voorouder om advies vraagt, tikt ze zichzelf op haar borst en zegt ze: ‘Je moet je hart volgen.’ En dan tikt ze tegen haar hoofd en herinnert ze je eraan: ‘Je volgt dit te veel. Het maakt je reis misschien gemakkelijker, maar het maakt je niet gelukkig.’

Denk na over de keuzes die je hebt gemaakt. Ontdek de onbewuste patronen uit je jeugd, de manieren waarop je omging met trauma en verdriet dat je van je ouders geërfd hebt, die ze vervolgens weer van hun ouders geërfd hebben. Zie je dat alle doornen rozen beschermen? Zie de geheime geschenken die je hebt geërfd en de krachten die je hebt ontwikkeld die jouw doel nu helpen verwezenlijken. Het is tijd om je innerlijke kompas te volgen in het leven. Niemand kan je vertellen welke kant je op moet gaan en niemand kan je tegenhouden als je je eigen weg vindt. Dus, vervolg je weg. Vertrouw op je hart.