8 De Genezing

Wonden, rust, geduld, genezing, veerkracht, groene magie en empathie.

Volg je hart. De Pelgrim volgt de hare, langs mossige oevers, stromend water, struiken gevuld met zingende vogels, door lange, groene tunnels en langs onbeschutte dorpen aan zee. Het pad leidt door hoog gras en onkruid dat er zachtaardig uitziet, maar de standbeelden die ooit de weg wezen, nu volledige bedekken. Standbeelden die symbool stonden voor menselijke trots, projectie en macht. Wat niet groeit, sterft en dus vervolgt de Pelgrim haar weg door het struikgewas, het wild in, diep in het leven.

De takken van de sleedoorns maken krassen op haar huid terwijl ze er langsloopt en ze voelt het vergif door haar lichaam verspreiden. Ze krijgt koorts en voelt zich duizelig, waarna ze gaat liggen in spierstruiken en duizendbladen. Ze staart naar de hemel boven haar terwijl het volk van de duizendbladen haar omcirkelen en haar aanraken met hun blaadjes. Stuifmeel bedekt haar lichaam. De godin Brigid, verborgen voor het oog, maar altijd aanwezig, zingt haar genezende bezweringen en legt een genezende slaapmantel om de Pelgrim heen. Oude wonden breken open en lopen leeg terwijl ze drijft in haar slaap.

Er wordt gezegd dat er een gat in je hart achterblijft als je iemand verliest van wie je houdt. Een gat zo groot dat de wind erdoorheen blaast, maar na verloop van tijd groeit een groter hart om het gat heen. De Pelgrim drijft door het gat in haar hart naar de donkere, indigoblauwe lucht boven haar. Haar voorouders omcirkelen haar en kijken op haar neer vanuit de andere wereld en mompelen zachtjes mee met de duizendbladen.

Ze drijft tussen de werelden in… Het Plantenvolk dat diep in Moeder Aarde begraven zit, weet dat we gewond zijn en onszelf voorhouden dat we gescheiden of superieur zijn. We moeten nog veel leren. Vraag om hulp en je voelt hun magie jouw gebroken hart genezen. Kijk en je ziet ze als jouw gelijke; bewust, wijs en vol medeleven. Let op. Ze delen de adem van het leven en de magie ervan met jou. Het is tijd om te genezen.

De Pelgrim wordt wakker en gaat rechtop zitten. Ze heeft honger, dorst en zit onder het stuifmeel.

Raad

Je raakt gewond of opnieuw gewond als je het minst verwacht. Je bent niet onverslaanbaar; dat hoor je niet te zijn. De wijzen weten dat je andermans wonden niet kunt genezen totdat jouw eigen wonden zijn genezen. Dit is een tijd waarin je niets moet doen en moet wachten, reflecteren, uitrusten en herstellen. Als je er klaar voor bent, realiseer je je dat jouw wonden je een nieuwe, liefdevolle connectie met het leven geven. Deze connectie geneest je en maakt een genezer van je die weet hoe die empathie moet hebben en aardig en veerkrachtig moet zijn. Onthoud waarom je hier bent en je zult altijd vrede hebben met het leven. Heb geduld…