• Home
  • Blog
  • ARADIA EEN HISTORISCH OF MYTHOLOGISCH FIGUUR?

ARADIA EEN HISTORISCH OF MYTHOLOGISCH FIGUUR?

Aradia van Italië bezit een deel van de kennis die verborgen is onder de grote sluier van geheimzinnigheid.

Aradia, van wie wordt gezegd dat ze de eerste heks was, heeft een mysterieuze en controversiële oorsprong. Toen ik met mijn onderzoek begon om het deck De boodschappen van Aradia te kunnen maken, begreep ik pas hoeveel meningsverschillen er bestaan over de geschiedenis van Aradia onder geleerden, scholieren en heksen (vooral onder die van de oude Italiaanse hekserij, de zogenaamde stregoneria). En ik ontdekte ook dat sommige geschilpunten heel ver gaan.

De kern van de discussie gaat over de vraag of Aradia een historische of mythologische figuur is, en of de verhalen over haar niet teruggaan tot de verering van Diana van de Etrusken (een heel mysterieus volk, dat van 800 tot 500 v.Chr. in Etruria leefde, en dat we nu kennen als het Pyrenese schiereiland, Italië), of dat de verhalen over Aradia van recentere datum zijn en gecreëerd werden tussen 1300 en 1400 n.Chr. Was Aradia de dochter van de mythische Diana, godin van de maan en de jacht (misschien verwekt door Diana’s eigen broer, Lucifer, de Brenger van Licht)? En zond Diana Aradia uit om haar woorden in het hele land onder haar volgelingen te verspreiden? In dat geval, werd Aradia een deel van een diepe en blijvende ‘mythe’ (een traditioneel verhaal, dat een als juist aanvaarde maar ongefundeerde voorstelling geeft over een persoon, zaak of toedracht). In dit geval zou de geschiedenis van Aradia parallel lopen aan het verhaal van Jezus en zijn discipelen – een overeenkomst die niet moet worden genegeerd, omdat veel mythen een christelijk karakter hebben gekregen toen het christendom zich verspreidde.

Zo moeten we ook de herkomst van Aradia zien. We moeten nagaan wie met ze omging en wie haar ter wereld bracht, zoals we dat ook doen bij families die geen mythische achtergrond hebben. We beginnen met ons voor te stellen dat de Romeinse godin Diana de moeder van Aradia is. De afkomst van Diana kan in verband worden gebracht met de heilige figuur van Herodes, en dit wordt weer teruggevoerd naar de West-Afrikaanse en Hebreeuwse godin Lilith, die weer in verband wordt gebracht met de Egyptische moedergodin Isis.

Isis, die wordt beschouwd als de koningin van alle Egyptische godinnen, was zowel een moeder als een beschermer van moeders (vooral tijdens een bevalling), en zij had magische gaven en werd vooral in verband gebracht met helen. Veel kruiden en helende toverformules worden gewijd aan Isis. Hetzelfde geldt voor Diana en tot op heden leggen streghe (het meervoud van strega, Italiaans voor heks, iemand die stregoneria, hekserij, beoefent) grote nadruk op het helen met speciale kruiden en toverformules.

Archeologisch onderzoek suggereert dat de aanbidding van Isis eerder bestond dan hekserij, omdat hekserij als een bepaalde traditie pas veel later verschijnt dan Isis – misschien pas in de late Middeleeuwen. Door veroveraars en handelsreizigers, die op weg waren naar Europa, werd Isis als godin aanbeden tijdens de verovering van Rome en op deze manier kwam zij naar het Romeinse rijk (waar Etruria deel van uitmaakte). Door kolonisatie en het veroveren van culturen was het normaal dat gewoontes en spirituele en gebedsoefeningen werden verspreid en overgenomen. Dat had tot resultaat dat ‘oude’ godinnen in elkaar opgingen – en in dit geval suggereert het dat het verhaal van Aradia op een zekere manier in verband kan worden gebracht met de godinnen Isis en Diana. Aradia, de eerste bekende heks, kan dus worden gezien als een voorloper van hekserij en zij kan in verband worden gebracht met goden die veel eerder werden aanbeden dan het ontstaan van hekserij – en het beoefenen hiervan is dus ook heel oud. Bekende schrijvers, dokters en filosofen uit het oude Rome, zoals Livy, Virgil en Cicero, beschrijven dat veel van hun waarzeg- en helende methodes hun directe oorsprong hebben in de praktijken van de Etrusken. Daarom worden de methodes van de Romeinen ook gedateerd op 1000 of eerder v.Chr.

Maar zoals hierboven beschreven, toen de nieuwe religie, het christendom, werd verspreid, werden de oude heidense gewoonten aangepast, en beoefenaars van deze oude gewoonten werden soms gemarteld of zelfs gedood. Omdat de oude religies in het geheim moesten worden beoefend, ging het christendom ze als duivels beschouwen, of als ‘tegen God’. Het werd als een misdaad gezien wanneer je hekserij beoefende, en zelfs het gebruik van bepaalde kruiden en bidden tot oude goden werd als crimineel gedrag beschouwd. Ook veel vrijheden die vrouwen hadden bezeten - zoals helen, optreden als vroedvrouw, reizen, en het erven van land door ongetrouwde vrouwen - werden hun ontnomen, en ze moesten zich hieraan onderwerpen en er werd hen angst ingeboezemd. Op deze manier gingen oude praktijken verloren – of, wanneer er aan vast werd gehouden, werden ze in het diepste geheim gehouden. Aan het eind van de negentiende eeuw schreef de volkenkundige Charles Godfrey Leland een boek over mythologie, rituelen, magie, toverformules en verhalen die verband hielden met wat hij beschouwde als een spiritueel systeem dat toen nog steeds in Italië werd toegepast. Het was een echt Italiaans systeem, dat vooral in Toscane en Noord-Italië werd gebruikt. Zijn boek Aradia, Gospel of the Witches spreekt van la vecchia religione (de oude religie) en beschrijft veel rituelen, toverformules en verhalen die hij had gehoord van heksen die door overerving met deze taken waren belast. Lelands. Aradia werd voor het eerste gepubliceerd in 1899, en wordt door sommigen gezien als een belangrijke link tussen oude Europese hekserij en de moderne beoefening van hekserij. Maar de meningen over dit boek verschillen. Sommigen menen dat het een verzameling interviews is met heksen uit die tijd – levensechte verslagen van de gebruiken die ongeschonden zijn gebleven, en die in verband staan met de historische, menselijke Aradia. En sommigen geloven dat Leland veel van de verhalen zelf verzon en daarom overtuigen de verhalen historisch gezien minder.Maar sinds het verschijnen van Lelands Aradia, Gospel of the Witches, hebben andere onderzoekers het idee gesteund van een zekere traditie van Italiaanse hekserij, die hieruit is ontstaan en ermee is verweven ondanks de verschillen tussen de diverse streken. Er is bijvoorbeeld gebleken dat de Sikels, aan stam uit de IJzertijd, die in het oosten van Sicilië woonden, vasthielden aan de overtuigingen van de Etrusken, inclusief de overtuigingen die voorbodes waren van hekserij. En vroegere Griekse bewoners van Sicilië voegden ook hun rijke spirituele bronnen toe aan die van de Etrusken. Dit zien we bijvoorbeeld in de rol van de Griekse godin Hekate (die voorkomt in de mythen over Persephone en de onderwereld) in de indrukwekkende (en heel wrede) Siciliaanse tradities van hekserij – waarin we toverformules en praktijken ontdekken die wijzen op de reis naar de onderwereld en naar de moedergodin zelf. Ook de Etna, de vuurspuwende berg, en het rode meer van Pergusa, waren heilige inwijdings- en ontmoetingsplaatsen, die gebruikt werden door oude heksen en ook nog door de huidige heksen – ondanks dat Sicilië nu heel katholiek is.

Ik had verwacht dat ik tussen al deze verhalen een duidelijker en betrouwbaarder spoor had kunnen ontdekken naar de ‘waarheid’ over Aradia. Maar tijdens mijn maandenlange onderzoek kwam ik niet dichter bij de ‘waarheid’ over wie Aradia, deze ‘eerste heks’, eigenlijk was. Een mythologisch figuur? Maar hoe dieper ik dit uitspitte, des te meer besefte ik dat ‘wie’ zij was niet belangrijk was. In plaats daarvan werd ik verliefd op wat ik leerde uit de verhalen over haar. Historisch en mythologisch gezien, sprak Aradia altijd moedig haar waarheid tijdens haar moeilijke reis, hielp ze anderen vol medeleven, en deinsde ze er niet voor terug om ook haar eigen geestestoestand tijdens de reis te onderzoeken. Daarom geloof ik dat het niet gaat om de vraag: ‘Wie was Aradia?’, maar ‘Wat wil Aradia ons nu leren?’. Als we op deze manier Aradia en haar boodschappen bekijken, zien we wat zij ons te vertellen heeft, ontdekken we dat het terecht een mythe is, een verhaal met een diepe waarheid vol wijsheden en nog van waarde, net zoals toen het voor de eerste keer werd verteld.

Dus daarom bied ik je, in alle bescheidenheid, dit orakel aan, dat is gebaseerd op verhalen over Aradia en op mijn eigen gedachten over wat zij heeft ondervonden toen ze door Italië reisde, door de vroegere Italiaanse steden en dorpen. Net zoals in iedere mythe, heeft die van Aradia ook zijn symbolen en lessen. Ik hoop dat dit deck ook van diepe betekenis zal zijn voor zijn gebruikers. Of je nu wel of niet een heks bent, ik hoop dat deze manier van ‘waar’zeggen, mijn Boodschappen van Aradia, je zal helpen, je tot steun is in je huidige leven en je duidelijk zal vertellen wat je graag wilt weten. Denk eraan, dat Aradia iedereen die wilde luisteren iets heeft geleerd.

     

 

E-mail

  • De tuinen
  • Bruna
  • Standaard
  • De Wijze Kater
  • Donner
  • Bol

OVER ONS

De reis door je eigen geest is het meest uitdagende en ook meest waardevolle avontuur dat je aan kunt gaan. Maar, je kunt natuurlijk niet op reis gaan zonder de juiste bagage. De producten van het Koppenhol zijn ontworpen om door je innerlijke landschap te navigeren, en je kwaliteiten te ontdekken en te vieren. We hopen dat je producten vindt die je raken, uitdagen en je ziel voeden. 

NIEUWSBRIEF

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de nieuwste collecties, sales, winacties en nieuws.

CONTACT

Koppenhol Uitgeverij
Rozenstraat 3a
1214 BP Hilversum

T. 0031 (0)35 6233373
E. info@koppenholuitgeverij.nl